sposoby otrzymywania obrazów pozytywowych zawierających maksimum szczegółów w światłach i cieniach obrazu fotograficznego z negatywów o dużej rozpiętości tonalnej; zazwyczaj polegają na kopiowaniu internegatywów wraz z negatywem pierwotnym (np. metoda Persona) lub na kilkakrotnym kopiowaniu negatywu na twardych (graficznych) błonach pozytywowych przy różnym czasie naświetlania (izohelia W. Romera); ostateczne obrazy w technikach tonorozdzielczych nabierają charakteru graficznego.
Izohelia i ekwidensytomatria są skrajnymi przypadkami metody masek kombinowanych. Dzięki kombinacjom masek mogą występować razem na przetwarzanym obrazie.